Herhaling, herhaling, herhaling..

Wie kleine kinderen heeft weet als geen ander: Eén keer zeggen is niet voldoende. Voor hen geldt: Herhaling, herhaling, herhaling, en dan nog eens herhalen tot je er zelf bij neervalt. Is dat iets wat minder wordt naarmate de leeftijd vordert? Niet echt. Voor veel volwassenen geldt de kracht van herhaling nog steeds. Meestal is het geen onwelwillendheid dat de aandacht er niet bij is, de aandacht moet alleen verdeeld worden over zo’n overvloed aan andere binnenkomende prikkels, dat een boodschap die slechts eenmaal gecommuniceerd wordt, gewoon niet landt.

Hoe zit dat eigenlijk op de werkvloer? Ook hier geldt: Eén keer iets vertellen blijft niet hangen. De boodschap gaat eigenlijk gelijk verloren in de waan van de dag. Uit onderzoek blijkt dat slechts één dag na een seminar de gemiddelde deelnemer nog slechts een schamele 13% weet te reproduceren. Dit zijn even schrikbarende als bedroevende cijfers en geeft ook stof tot nadenken voor degenen die een boodschap willen overbrengen. Waarom is het zo moeilijk iets te onthouden? Waarom beklijven dingen niet na één keer zeggen? Als je iets over wilt brengen, hoe zorg je er dan voor dat zaken blijven hangen? Het antwoord is net als vroeger, herhaling, herhaling, herhaling.

Herhaal de boodschap

Herhaal de boodschap drie maal op verschillende wijze. Kijk als voorbeeld maar eens naar het journaal. Eerst wordt aangekondigd waar het over gaat. Vervolgens komen de genoemde punten uitgebreid aan de orde. Wanneer je zelf iets wilt overbrengen, zorg dan dat je dat puntsgewijs en gestructureerd doet. Dat maakt het niet alleen makkelijker voor jezelf om te onthouden, maar ook voor degene die de boodschap ontvangt. Als laatste wordt dan weer afgesloten met een korte samenvatting van wat de belangrijkste punten waren. Deze herhaling werkt als een soort geheugensteun. Wel aan te raden is er hooguit drie te noemen, om het overzichtelijk te houden.

Van de andere kant bezien, hoe kun je er zélf voor zorgen dat je zaken beter onthoudt? Hier zijn diverse methoden voor. Je kunt altijd nog ouderwets rijtjes stampen, soms blijven die nog heel lang hangen (wie kent nog de naamvallen in het Duits? Mit, nach, von, zu, bei..). Je kunt dingen visualiseren met Visual Notes en zaken onthouden door het gebruiken van beelden en plaatjes in plaats van woorden. Maar de beste manier om dingen te onthouden schijnt te zijn: Vragen stellen. Als je bijvoorbeeld een lastig artikel leest, stel er vragen over. In ieder geval de hoe, wat, waarom, wie en wanneer vragen. Probeer zelf verbanden te leggen en wees kritisch.

Een andere leuke en wat creatievere methode is te ‘mindmappen’. Door op deze manier zaken voor jezelf op te schrijven, of liever uit te tekenen, geef je de stof vanzelf al structuur. Bovendien zorg je er door het gebruik van kleuren voor, dat er nog meer ‘verbindingen’ in je hersens ontstaan, waarmee de stof weer makkelijker teruggehaald kan worden.

Op de middelbare school was er een leraar die vertelde dat hij het juist goed vond als leerlingen spiekbriefjes maakten, alleen al door het feit dat ze dan gedwongen werden na te denken over de kern van het verhaal en dit in te perken tot een paar steekwoorden. Met het maken van dat spiekbriefje hadden ze de stof dan al zo vaak gezien dat ze het eigenlijk niet meer nodig hadden. Van hem mocht je dan ook gerust een spiekbriefje gebruiken. Als je werd betrapt, kreeg je weliswaar een één, maar een herexamen betekende dan gewoon nog meer herhaling.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *